‘Er hangt zoveel blijheid in een klas’

Juultje Schippers. ,,Ieder die twijfelt over deze stap zou zeker eens een dagje op een school mee moeten lopen.'' (Eigen foto)

Juultje Schippers (42) maakte carrière in de zorg. Als gevolg van de voortdurende veranderingen in het beleid maakte ze de overstap naar het onderwijs. ,,Ik wilde het gevoel van zingeving vasthouden.” Inmiddels staat ze drie dagen per week voor de klas met leerlingen van negen en tien jaar en gaat ze een avond per week naar school. Of het bevalt? ,,Heerlijk!”

Schippers volgde op de HEAO de opleiding ‘internationaal management’ en had een bijbaantje in de zorg. ,,Ik kwam tot de conclusie dat ik dat hele commerciële niet in me heb zitten, maar ik wilde wel graag bedenken hoe het beter zou kunnen. Ik heb een beroepsopleiding op niveau 3 gevolgd en praktijkervaring opgedaan bij een verzorgingshuis. Als verzorgende heb ik een paar jaar gewerkt als meewerkend teamleider. Rond kerst en oud en nieuw en in de zomerperiode werkte ik gewoon mee en zeker op het laatst waren dat de leukste aspecten van mijn werk. Ik ben met pijn in het hart vertrokken. Het is een zinvol beroep, maar er zijn in zorgland zoveel veranderingen in het beleid. Het ging van reorganisatie naar reorganisatie, van hiërarchisch aangestuurde organisatie tot zelfsturend team en terug. Ik ben overtuiging kwijtgeraakt dat je een zorgorganisatie hiërarchisch moet leiden. En als je die overtuiging niet hebt, ja, wat doe je er dan nog.”

Ze ging bij zichzelf te rade: ,,Ik wil het gevoel van zingeving vasthouden. Wat wil ik dan wél doen. Als kind wilde ik juf worden, in mijn werk vond ik het begeleiden van nieuwe collega’s en stagiairs heel leuk. Tijdens de eerste lockdown kon ik noodgedwongen thuis oefenen op mijn drie kinderen. Toen dacht ik: hier ben ik totaal ongeschikt voor. De wens bleef om als zij-instromer het onderwijs in te gaan. Lesgeven op school is totaal anders dan thuis, aan je eigen kinderen. Ik ben eens gaan meelopen op een school en vond het zo leuk dat ik de carrièreswitch wel aandurfde.”

Een basisschool in Woerden had een vacature voor een zij-instromer en wilde wel met Schippers in zee gaan. ,,Vanaf dag één was het zo leuk. Er hangt zoveel blijheid in een schoolklas.”

De toelatingstoetsen voor taal en rekenen leverden geen problemen op. Na een instaptraject van twee maanden moest Schippers in twee lessen laten zien dat ze goed genoeg was om voor de klas te staan. Van meekijken met een ervaren collega groeide ze door naar een zelfstandig werkende deeltijdjuf. ,,Ik heb veel steun aan de collega waar ik nauw mee samenwerk.” Zelf krijgt Schippers les in alle vakken, maar vooral in didactiek. ,,Alle schoolvakken gaan in de snelkookpan. Als ik geschiedenisles ga geven, moet ik me even inlezen. Ik leer vooral hoe ik de lesstof moet overbrengen en hoe je soepel de dag door komt.”

Het grootste verschil tussen haar managementfunctie in de zorg en haar werk voor de klas is vooral lastig voor haar echtgenoot. ,,Als manager had ik veel regelruimte in de werktijden. Als ik met een kind naar de ortho moest, schoof ik met mijn werktijd en was er een ziek kind thuis, dan deed ik dat ook. Dat is lastig wennen voor mijn man.”

,,Wat de administratie betreft; in vergelijking tot de zorg valt het me in het onderwijs erg mee. En de werkdruk? Ik heb het bij vlagen echt wel druk, maar je ze ziet de vlaag aankomen. Even drie weken knallen en dan vakantie. Alles waar ik bang voor was in het onderwijs, valt in de praktijk erg mee.”

Na twee jaar leren en werken volgt ‘het meesterstuk’; een vakinhoudelijke presentatie. ,,Ik denk dat ik tot mijn pensioen in het onderwijs blijf, maar sluit verdere stappen niet uit. Als ik klaar ben, kies ik misschien voor verdieping. Rekencoördinator of specialist op het gebied van gedrag. Ik sluit het niet uit.”

Bekijk ook