[BARNEVELD] Als vrijwilliger op een psychogeriatrische (PG) afdeling sloot Mirjam van Leeuwen (25) de bewoners met dementie in haar hart. Zeven jaar werkte ze op kantoor, nu is ze leerling verzorgende bij een verpleeghuis. ,,Ik ben ervan overtuigd dat ik altijd in de zorg blijf werken.”
Wat maakt het werk in de zorg zo leuk? ,,Het klinkt cliché, maar het is echt heel dankbaar werk. Ik werk bij zorgorganisatie Norschoten op een PG-afdeling, onze bewoners hebben bijvoorbeeld Alzheimer of Parkinson. Voorheen werkte ik altijd met steeds weer andere klanten, hier zijn het bewoners en die ‘hou’ je. Het is druk, je bent veel aan het rennen, maar ik sta ook bewust even stil om alle bewoners aandacht te geven. Dat persoonlijke contact maakt het werk zo mooi, je bouwt zo’n hechte band op.”
Wat deed je hiervoor?
,,In 2018 begon ik op kantoor, de laatste twee jaar werkte ik op de marketingafdeling van Westeneng Makelaars. Ik heb het daar heel leuk gehad, het is zeker geen verloren tijd geweest. De dingen van kantoor komen ook van pas in mijn werk hier, zoals het gestructureerd werken: rapportages schrijven, goed inlezen in de agenda’s van de bewoners – en als er een probleem met de computer is, word ik ook geroepen.”
Wilde je altijd al al op kantoor werken?
,,Mijn zus Erica (35) was secretaresse, ik keek tegen haar op en wilde dat ook. Ik volgde de opleiding tot directiesecretaresse en heb veel plezier gehad op kantoor, maar wist niet dat de zorg zo passend zou zijn. Als puber dacht ik echt dat het niks voor mij was, al dacht mijn moeder Hetty daar anders over. Zij zag een advertentie voor vrijwilligers in de zorg en zei: ‘Hè, Mir, is dat niet wat voor jou?’ Toen is het balletje gaan rollen.”
Waar rolde dat balletje naartoe?
,,Dat vrijwilligerswerk deed ik bij verpleeghuis Elim. Sinds drie jaar woon ik in Barneveld – ik ben opgegroeid in Renswoude – en Elim is maar vijf minuten fietsen. Toen ik daar kwam, hoorde ik dat ze veel vrijwilligers hadden voor de somatiek, de lichamelijke zorg. Op de PG-afdeling was er maar één. Ik wist helemaal niets van mensen met dementie, maar ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om dan niet daar te gaan helpen. Nu werk ik bij Norschoten ook op een PG-afdeling: ik vind het heel mooi dat ik dit werk mag doen.”
Op welk moment dacht je: ik verruil mijn kantoorbaan voor de zorg?
,,Voor marketing had ik niet geleerd, voor mijn vrijwilligerswerk in de zorg ook niet. Ik vroeg me af: wat wil ik eigenlijk doen? Zit ik over tien jaar nog achter een bureau? Je maakt zo’n keuze niet zomaar, dus ik liep een dag mee bij het UMC in Utrecht en een dag met een vriendin in de ouderenzorg bij Nebo om te kijken hoe dat is. Later las ik een artikel waarin stond: ‘Misschien denk je: kan ik dat wel? Laat je niet ontmoedigen, de Heere zal je leiden en bekwaam maken. Het werk in de zorg is bijzonder waardevol, het is een plek waar je je talenten kunt besteden – niet alleen in vaardigheden, maar ook in liefde voor je naaste’. Dat heeft mij bemoedigd. Ik stuurde het naar mijn zus en liet het aan mijn moeder zien. Zij vonden het ook een mooie kans en bemoedigden mij daarin.”
Hoe is het om als verzorgende te werken?
,,Iedere dag en dienst is anders. Bij dagdiensten werk ik van 7.00 tot 15.00 uur en ik werk ook ‘s avonds en in de weekenden. Ik help bewoners met opstaan, douchen, aankleden en eten, en daarnaast stimuleer ik activiteiten en ik bied structuur en veiligheid. Ook sta ik in contact met familie en mantelzorgers. Ik word begeleid door twee werkbegeleiders die echt voor mij instaan. Vanaf het allereerste moment zeiden ze: ‘Mirjam, jij leert hier van ons en wij leren van jou.’ Op donderdagavond ga ik naar het Hoornbeeck College in Amersfoort, het is een heel ander ritme dan ik gewend was”
Weer terug naar school, voelt dat niet gek?
,,Nee, helemaal niet. Ik heb zeven jaar gewerkt en ga graag naar school, maar ik ben niet het type dat helemaal terug in de schoolbanken gaat. Met werkend leren zie je alles meteen in de praktijk. In het volwassenenonderwijs heb ik eens per week les, van 14.25 tot 21.40 uur. Bij de laatste twee uur anatomie denk ik weleens: doe mij maar drie bakken koffie… Maar ik heb hier echt voor gekozen, dat is heel anders dan wat je kiest als je 18 bent.”
Kun je school en werk goed combineren?
,,Zeker! Laatst had mijn klas een lezing van Erik Scherder (neuropsycholoog, red.). Ik had het daarna met een bewoonster over die lezing en ik zag haar helemaal opfleuren - zij was vroeger verpleegkundige. Het is mooi om bewoners echt te zien. Bij Norschoten is het goed geregeld, het modulair opleiden vind ik echt een pluspunt. Als iets op mijn opleiding nog niet aan bod is gekomen, kan ik hier alvast een cursus doen, zoals het assisteren bij eten en drinken. Ook volgde ik e-learnings over dementie en Parkinson, zodat ik de bewoners beter kan helpen. Anderen wil ik meegeven om niet langer te twijfelen: als je de eigenschappen hebt om dit werk te doen, kan ik de zorg zeker aanraden!”
Dit artikel is onderdeel van vacatureplatform BaanDichtbij
